Żak Jerzy

Jerzy Żak

Początkowo grał na gitarze klasycznej – studiował pod kier. A. Kowalczyka w Łódzi (dyplom 1979) oraz J. Tomasa w Alicante, Hiszpania, 1980-81. Od 1983 specjalizuje się w muzyce dawnej grając na historycznych instrumentach szarpanych – lutni, teorbie i gitarze XIX-wiecznej. Studiował w Londynie pod kierunkiem Ch. Wilsona, T. Crawforda, D. Poulton, A. Bailesa, N. Northa i innych. W 1983 roku zdobył I nagrodę podczas konkursu muzyki dawnej w Manchester.

Występował we wszystkich ważniejszych salach koncertowych w Polsce, w większości krajów europejskich i w Kanadzie. Towarzyszył znanym solistom, jak B. Hofmann, P. Kusiewicz, R. Wistreich, A. Manze, O. Pasiecznik, A. King i inni. W Warszawskiej Operze Kameralnej był lutnistą i kierownikiem muzycznym produkcji barokowych (Monteverdi, Merula, Pękiel, Blow). W 1993 założył własny zespół – Kleine Cammer-Musique, specjalizujący się w repertuarze muzycznym sasko-polskiego dworu w Dreźnie i w Warszawie w I poł. XVIII wieku. Dla Acte Préalable nagrał trzy płyty CD – solową z muzyką S.L. Weissa, oratorium A. Scarlattiego (kierownictwo, nominowana do nagrody «Fryderyk 2001») oraz kantaty kameralne A. Cestiego (z sopranistą Jackiem Laszczowskim).

W 2001 zorganizował «I Międzynarodowy Festiwal im. S.L. Weissa we Wrocławiu». Popularyzacją muzyki lutniowej S.L. Weissa (1687-1750) zajmuje się nieprzerwanie, obecnie jako kierownik artystyczny festiwalu jego imienia w Grodkowie na Dolnym Śląsku, gdzie kompozytor urodził się.

Uczył podczas letnich kursów muzyki dawnej w Wilanowie i gitarowych w Szczawnie-Zdroju. Od 1993 prowadzi klasę lutni w Akademii Muzycznej w Krakowie.